Meppeler Zwem- en PoloClub "De Reest"

De veteranen van de Reest hebben mogelijk niet zo veel aan de ruime 9-3 overwinning op het reeds gedegradeerde Appingedam. Concurrenten als de Walvisch, Trivia 2 en Heerenveen 3 sprokkelen ook de punten bij elkaar. De noodzaak om 16 punten aan het eind van het seizoen te behalen blijft. De Reest zal alle wedstrijden verder moeten winnen om boven de degradatiestreep te eindigen. Appingedam werd in Bad Hesselingen in een rommelige wedstrijd verslagen via de tussenstanden: 2-1, 3-1, 2-0 en 2-1. Het is een waar foutenfestival geworden. Vooral aanvallend was het erg mager bij de Meppeler veteranen. Open kansen missen en het onzorgvuldig aanplaatsen van de bal overheersten de wedstrijd. Aanvaller Fabian Compagner viel uit met een bovenrugblessure. Verdedigend liep het wel. Hans Kollen had prima controle over de middenvoor van Appingedam en invaller doelman Schuring (Gerrit Dikkers kwam alleen voor het eten in de wokschuur) hoefde niet veel in actie te komen. Opvallend was dat verdediger Denny Dedden aanvallend zich liet gelden. Ondersteuning in de aanval was ook wel nodig. Alleen Marnix Barelds behaalde zijn normale niveau, bekroond met vier treffers.Volgende week zondagavond naar het Eemshotel in Delfzijl!

Afgelopen weekend trad de Meppeler hoofdmacht aan tegen Ritola uit Zuidlaren. De Reest trad aan zonder routenier Roelof Driesen en werd vervangen door jeugdig talent Gerrit Kaemingk.Op papier zou het een makkelijke wedstrijd moeten worden, echter door een gebrek aan concentratie aan de kant van de Reest werd het enigszins een saaie en rommelige pot waterpolo. Met de tussenstanden van 1-0, 3-0, 3-0 en 2-1 werd Ritola aan de zegekar vastgebonden.

De eerste periode was de Reest alles behalve scherp, in de verdediging werd weliswaar niks weggegeven daarentegen kwam er aanvallend ook niks uit de verf. De Reest kreeg een manmeer mee, maar wist niet tot scoren te komen. Het was Arjan Broekman die middels een midvoor actie de Reest op voorsprong bracht en de eindstand van de periode bepaalde. 1-0.

De tweede periode was het Bram van der Zwan die de Reest verder op voorsprong hielp met een prachtig afstandsschot. De 3-0 was een typisch voorbeeld van wat er ontbrak bij de Reest, de scherpte bij het afronden van de bal. Waar normaal Martijn Meijer 1 kans nodig heeft bij het afronden van een 1-0 situatie had hij er nu 2 kansen voor nodig. Invaller en jeugdig talent Gerrit Kaemingk bewees de Hoofdmacht een goede dienst en liet zien hoe je een kans koelbloedig hoort af te maken en bepaalde de eindstand van de periode op 4-0.

De derde periode was een kopie van de tweede periode, veel kansen maar weinig scoren. David IJben bediende Arjan Broekman en opende de score middels een midvooractie  5-0. Kort daarop bediende Arjan Broekman, David IJben en scoorde met een prachtige intikbal 6-0. Eeuwig talent Eelco Bakker scoorde met een bravoure boogbal en bepaalde de eindstand op 7-0.

De vierde periode leek het net alsof de Reest het wel goed vond en ging wat matter spelen, doordat te snel geschoten werd (en wederom op de keeper van Ritola!)  moest Eelco Bakker aan de noodrem trekken en werd deze actie beloond met een uitsluiting. Ritola vroeg een time-out aan en stelde zichzelf op voor de manmeer, en speelde deze goed uit en had als gevolg dat de Reest een tegendoelpunt moest incasseren 7-1. Kort daarop kreeg de Reest kreeg een manmeer situatie mee en het was wederom Gerrit Keamingk die liet zien hoe je moet scoren zonder de keeper te raken en kon weer een doelpunt op zijn conto schrijven 8-1. Vele doelpogingen later kreeg Martijn Meijer het voor elkaar om langs de keeper te komen en de eindstand bepaalde op 9-1.
Na afloop van de wedstrijd was Coach Erik Nonhebel verre van enthousiast over het vertoonde spel: “In de opbouw van de aanval werd er te slordig omgegaan met de bal, dit zorgde ervoor dat er snel en rommelig gespeeld werd en werden er nauwelijks kansen gecreëerd en als er uiteindelijk kansen gecreëerd worden, ontbreekt het ons de concentratie om tot scoren te komen. In ieder geval een aandachtspuntje voor bij de training.”

De waterpoloërs van De Reest hebben in eigen huis niet de stap kunnen zetten naar een eventueel kampioensschap. Tegen het geroutineerde DraGor 2 (Drachten) werd in tweede periode de wedstrijd uit handen gegeven en kwam De Reest op een schier onmogelijke achterstand. Onder aanvoering van uitblinker Arjan Broekman kwam De Reest echter terug in de wedstrijd maar helaas was dit te weinig om de wedstrijd in het voordeel van de meppelers te doen kantelen.

De kampioenswedstrijd, zo werd volgens spelers, trainers en toeschouwers deze wedstrijd beschouwd. Bij winst of een gelijkspel zou De Reest het kampioensschap bijna niet meer kunnen ontgaan. Bij verlies zou DraGor op gelijke hoogte komen maar op basis van het onderlinge resultaat (gelijkspel in de uitwedstrijd en verlies thuis) had DraGor de beste papieren. In een bomvol Bad Hesselingen kwam De Reest goed uit de startblokken. In verdedigend opzicht werd door de beide midachters Anne Rogier Leutscher en William Bijker vrijwel niets weggegeven en aanvallend werden een aantal mogelijkheden gecreëerd maar tot echte kansen leidde dit niet. Het was aan het eind van de eerste periode wel Eelco Bakker die uit een snel uitgespeelde man-meer situatie de 1-0 liet aantekenen.

De tweede periode kenmerkte zich door de naïviteit aan meppeler zijde. Er werd door teveel spelers de focus gelegd op de contra-aanval wat DraGor in de kaart speelde. Door enkele messcherpe tegenaanvallen werd de verdediging van De Reest weggespeeld waardoor er een 1-4 achterstand op het scorebord stond. Topschutter Martijn Meijer had de uitgelezen mogelijkheid de aansluitingstreffer te maken uit een strafworp maar was helaas niet bestand tegen de immense druk. Meijer miste jammerlijk waardoor de tweede periode met een 1-4 achterstand werd afgesloten.

Daarmee leek de wedstrijd in een vroegtijdig stadium te zijn beslist. Niets bleek minder waar. Onder aanvoering van uitblinker Arjan Broekman knokte De Reest zich in de derde periode terug in de wedstrijd. Broekman scoorde eerst de 2-4 uit een knappe midvoor actie. Vlak daarna kreeg De Reest een man-meer situatie waarin alweer Broekman uiterst koelbloedig de 3-4 maakte. De Reest kwam in een roes waardoor opeens alles goed leek te gaan. De aanvalsgolven van de meppelers maakte DraGor kwetsbaar en het was wederom Arjan Broekman die de bevrijdende gelijkmaker scoorde, dit uit wederom een man-meer situatie: 4-4. De vele toeschouwers gingen er eens goed voor zitten want dit leek de kentering in de wedstrijd te zijn. DraGor leek mentaal gekwetst en De Reest had de kans om de tegenstander op achterstand te zetten. Maar juist in deze fase van de wedstrijd was het de ervaring van DraGor die doorslaggevend was . Midachter Jeroen Flederus liet zich verrassen door de sterke midvoor van DraGor en was het voor verder uitstekend keepende Martijn Schuring geen houden aan: 4-5. Niet veel daarna strandde een aanval van De Reest en kon DraGor haar befaamde contra-aanval spelen waardoor er toch weer met een ruime achterstand aan de vierde periode werd begonnen: 4-6.

De vierde periode was er een voor de formaliteit. Zeker toen DraGor al na 15 seconden de 4-7 op het scorebord bracht. Hiermee ging de wedstrijd definitief op slot. De Reest probeerde nog wel te forceren en na een goed uitgespeelde aanval kreeg De Reest wederom een strafworp. Maar ook dit buitenkansje was niet aan De Reest besteedt. Roelof Driesen miste oog en oog met de sterke DraGor keeper waardoor wederom werd aangetoond dat er veel druk op de manschappen van coach Erik Nonhebel stond. De Reest leefde daarna nog eenmaal op en het was Eelco Bakker die met een bekeken boogbal de 5-7 op het scorebord bracht. Dat was het laatste wapenfeit van De Reest want DraGor begon de wedstrijd rustig uit te spelen. Uit wederom een messcherpe aanval van DraGor werd het laatste sprankje hoop van De Reest weggevaagd en werd de wedstrijd met een 5-8 verlies afgesloten.

Coach Erik Nonhebel complimenteerde na afloop zijn speler: dit is het niveau wat er op derde klasse niveau gespeeld wordt. ‘’Het is duidelijk dat we te weinig van dit soort wedstrijden spelen’’. Om daarna af te sluiten; ‘’we hebben enorm hard gewerkt, kansen gecreëerd maar helaas gaf de routine van DraGor de doorslag’’. Met deze nederlaag lijkt de titel voor De Reest haast onmogelijk. Het onderlinge resultaat is in het voordeel van DraGor maar enige hoop wordt nog gekoesterd. DraGor heeft nog een lastig programma voor de boeg waar wellicht nog punten verspeeld worden ervan uitgaand dat De Reest zelf nog alle punten pakt tegen de ploegen uit de onderste regionen. Met deze wetenschap zullen de laatste 6 wedstrijden gespeeld gaan worden en geeft het nog een klein sprankje hoop voor een eventueel kampioensschap.