Meppeler Zwem- en PoloClub "De Reest"

Afgelopen weekend, trad XELLA-De Reest heren 1 in nieuw outfit gestoken door “Xella” Gasbeton (die ook aan bad Hesselingen warm water sponsort) aan tegen de joviale studentenclub de Walvisch uit Groningen. Op voorhand beloofde het een spannende wedstrijd te worden daar de Walvisch bekend staat om haar tactisch sterke en fanatieke spel. Daarbij staat het treffen tussen de Walvisch en de Reest altijd garant voor spannende wedstrijden waarin uitslagen zelden dicht uit elkaar liggen. In de eerste twee periodes waren de verschillen met een 2-4 stand dan ook niet groot. Hierna gaven de Meppeler waterpoloërs vol gas en werd de Walvisch door een knap staaltje waterpolo opzij gezet. Uiteindelijke prijkte er door middel van de periodestanden 1-3, 2-4, 2-7 een klinkende 3-11 stand op het scorebord.

De eerste periode was de spanning behoorlijk om te snijden in zwembad de Parrel te Groningen. Beide ploegen tastte elkaar af en dit resulteerde in een periode met veel zwemspektakel. Ondanks dit spel legden beide ploegen een aantrekkelijk pot waterpolo neer met een aantal hoogstaande doelpunten. Het eerste doelpunt kwam op naam van Eelco Bakker die vrij doorkwam en de 0-1 feilloos in de hoek prikte. Kort daarop maakte de Reest de 0-2 door een strak afstandschot van Roelof Driesen. De Walvisch begon zich meer te profileren en wist zo de allereerste persoonlijke fout voor Martijn van der Leest te forceren. De Walvisch wist zich goed raad met de manmeer situatie en knokte zichzelf de wedstrijd weer in door de 1-2 te scoren. Het laatste doelpunt werd middels een zwaar duel uiteindelijk beslecht door Eelco Bakker die met een fraaie duwstootbal knap 1-3 liet aantekenen.
In de tweede periode zette de Walvisch de Reest meer onder druk. Met name de flanken werden vroegtijdig uitgepressed waardoor de Reest moeite had om een aanval op te zetten en dit resulteerde dan ook in onnodig balverlies. Hierdoor kon de Walvisch meer aanvalsdruk generen waaruit een aantal kansen werden gecreëerd. Uiteindelijke slaagde de Walvisch erin om middels een fraaie taterbal de aansluiteinde 2-3 te scoren. Na deze tegentreffer stelde de Reest in verdedigend opzicht orde op zaken. Echter, in aanvallende zin sloop er toch wat nervositeit in de ploeg. Er werd te geforceerd gezocht naar de vrije man in tegenstelling tot het rustig opzetten van een aanval. Hierdoor kwamen passes veelal niet bij vrije man terecht waardoor de Reest ging opgelegde kansen wist te creëren. In de slotseconden van de periode nam Eelco Bakker de Reest op sleeptouw door middels een fraaie boogbal te scoren en de voorsprong te vergroten naar 2-4.
In de aanloop naam de derde periode hamerde coach Bas Sorgdrager erop dat er in de aanval dynamischer moest worden gespeeld. Door te bewegen moesten er meer kansen worden gecreëerd of moest de Walvisch gedwongen worden tot het maken van fouten. Dit laatste gebeuren dan ook meteen bij het veroveren van de bal. De Reest zette gelijk een aanval over rechts op waar Arjan Broekman een vrije bal versierde. Broekman speelde vervolgens op de inzwemmende Martijn Meijer waar vervolgens de Walvisch genoodzaakt was hard aan de noodrem te trekken. Het gevolg was een strafworp die door dezelfde Martijn Meijer werd ingeschoten, 2-5. De Reest had vervolgens de smaak goed te pakken, Eelco Bakker wist weer vrij te komen op de break en scoorde met een schot boven het hoofd van de keeper de 2-6 binnen. De Walvisch wist niet meer in zijn eigen spel te komen en moest wederom aan de noodrem trekken en verder spelen met een manminder. Deze manmeer werd vervolgens prachtig verzilverd door de Reest. Op aangeven van William Bijker wist Bram van der Zwam feilloos de 2-7 te scoren. In de laatste seconden kreeg de Reest nog de mogelijkheid om verder uit te lopen maar de Meppelers faalden jammerlijk in de afronding.
In het begin van de vierde periode maakte de defensie van de Reest een onnodige fout en moest er een manminder worden geïncasseerd. De Walvisch maakte handig gebruik van deze buitenkans en bracht de score op 3-7. Vervolgens was het de Reest wat regie weer volledig in handen had. Martijn Meijer kwam vrij door maar schoot de bal op de lat, de bal kwam voor David IJben terecht en die maakte dit buitenkansje koelbloedig af 3-8. De Reest had er helemaal zin in en gaf nog eens volledig gas. Aanval op aanval volgde dan ook. Het volgende doelpunt was er één om in te lijsten. Martijn Meijer haalde de bal op rechts, gaf de pass op goed inzwemmende Arjan Broekman die vervolgens fraai de 3-9 liet aantekenen. Conditioneel gezien was Walvisch ook niet meer tegen de Reest opgewassen wat de Groningers er toe dwong om zware overtredingen te maken. Het was wederom Roelof Driesen die de manmeer verzilverde met een snoeihard schot; 3-10. In de laatste minuut wist Martijn Meijer vrij door te komen en speelde de keeper uit en bepaalde de eindstand op 3-11. Met deze overwinning staat de Reest op een zeer verdienstelijke tweede plaats in bondscompetitie. De komende weken hebben de waterpoloheren geen competitie vanwege de winterstop. Een ideale gelegenheid om meerdere spelsystemen uit te proberen waarna in de tweede competitiehelft de tweede plaats moet worden gecontinueerd.
De coach Bas Sorgdrager, was in zijn nopjes over het vertoonde spel,”De verdediging staat als een huis, we moeten nu gaan werken aan onze aanval, daar gaan we de komende weken ons aandacht aangeven. Bas Sorgdrager zal daarbij langzaam zijn taken overhevelen naar Erik Nonhebel. Met een nieuwe coach en in XELLA gasbeton een nieuwe hoofdsponsor werken de waterpoloërs van de Reest aan een prachtige toekomst.

In een waar slagveld heeft de polojeugd van de Reest met 6-6 gelijkgespeeld tegen Moby Dick. In het kleine bad van Coevorden is er weinig ruimte en dat nodigt uit tot fysiek spel. De onervaren scheidsrechter kwam ogen te kort en kon het eigenlijk niet meer in de hand houden. Toch een compliment voor de Meppeler jeugd die zich redelijk stand hield in het geweld.

Het leek nog allemaal waterpolo in de eerste fase. Wel hadden de midachters Bram van der Veen en Edwin Drogt veel moeite met de zware middenvoors van Moby Dick. Met goede onderscheppingen kwamen er weinig kansen voor de middenmoters uit Schoonebeek. Het was Frank Boekholt die op snelheid twee maal vrij voor de keeper kwam en tweemaal wist te scoren. Ondertussen had Moby Dick ook de Reest keeper Marthijn Flederus weten te passeren: na de eerste periode stond het 2-2.
He duel werd grimmiger toen de spelers in de gaten kregen dat er niet werd gefloten voor zware overtredingen. De ploeg uit Schoonebeek bestaat uit fors gebouwde types. En dat tegen de jeugdploeg van de Reest werd op voorhand een ongelijke strijd. Vooral Jeroen Flederus en Gerrit Kaemingk hadden het bijzonder zwaar. Toch wist de reest regelmatig toch een doelpuntje te scoren en liep de Reest zelfs uit naar 5-3 bij het begin van de laatste periode. Toen gooide Moby Dick alles uit de kast en werd het nog 5-5. De overwinning voor de Reest leek een feit toen een have minuut voor tijd Gerrit Kaemingk de 5-6 aantekende. De Reest kon het hoofd er helaas niet bij houden en in de slotseconde werd het nog 6-6.

De Reest Heren 2, beter bekend als de Herenveteranen, hebben tegen de jonge studenten uit Groningen flink uitgehaald. Vooraf was het al duidelijk. Nummer laatst tegen nummer 1 moet een eenzijdige wedstrijd worden. De 18-3 kwam tot stand via de tussenstanden 5-0, 3-1, 5-1 en 5-1.

Het gaat dus goed in de competitie. Een aantal zware tegenstanders hebben de routiniers nu gehad die van elkaar weer punten afsnoepen. Het lijkt er op als of ze in een zetel naar het kampioenschap worden gedragen. In ieder geval is het winterkampioenschap in Meppeler handen. Het is nu zaak om de discipline vast te houden. De mannen op een rij:
Doelman Gerrit Dikkers, maakt zijn bijnaam de prutser niet waar. De minst gepasseerde doelman, die anderen laat scoren.
Fred Zeegers, de centrale verdediger die verrassend vaak voorin te vinden is. Verdedigend is er trouwens weinig te doen.
Nico Zeegers, inmiddels ook een basisplaats in de verdediging. Ook al scorend in de uitwedstrijd tegen de Walvisch met een strak schot in de lange hoek.
Hans Kollen, de rust zelve en als coach mooi sturend. Hans vraagt zich nog wel eens af, wie van deze eigenwijze mannen nog te sturen is.
Joost Bruggemann, de nummer 14. Had tegen de Walvisch een paar fraaie acties in huis. Is de volgende weken tweemaal in de week op de training te bewonderen.
Robert de Vries, de Jaap Stam van de Reest. Heeft de komende weken kerstbomen te koop.
Alfred Mulder, een uitstekend gastheer en bindende man in het team. Geeft zijn PR functie perfecte inhoud.
Marnix Barelds, de scorende spitsspeler tenzij hij niet scoort. Meestal toch op de juiste plaats en onmisbare schakel in de aanval.
Dick Bakker, even uitgeschakeld na een lastige tik van zo’n Triviabaas. Komt na de winterstop terug.
Owen Bohemen, weer onnavolgbaar voor het doel van de tegenpartij. Frommelt er elke week wel één in.
Fabian Compagner, voelt zich nog wat jong voor een veteraan, maar is het wel degelijk!
Bas Sorgdrager is de libero van het team en uw verslaggever!