Meppeler Zwem- en PoloClub "De Reest"

Afgelopen weekend speelde de Reest tegen Neptunia’24 uit Sneek. Op voorhand beloofde het een spannende wedstrijd te worden omdat Neptunia’24 beschikt over een zeer ervaren ploeg aangevuld met enkele jonge talenten. Voor het aanwezige publiek werd het echter nooit een spannende wedstrijd. Vanaf het eerste fluitsignaal lieten de waterpoloërs van de Reest er geen gras over groeien en werden legio kansen gecreëerd. De Reest verzuimde om het krachtsverschil ook daadwerkelijk in cijfers uit te drukken. Uiteindelijk behaalde de Reest via de periodestanden 3-1, 5-2, 7-2 een eenvoudige zege.

In de eerste periode ging de Reest voortvarend van start en werden er tal van kansen gecreëerd. De Reest had daarbij wel de nodige moeite om het net te vinden en de openingstreffer liet daarom lang op zich wachten. Tegen alle verhoudingen in was het dan ook Neptunia wat uiteindelijk de score wist te openen. Doormiddel van een fraaie solo van een speler van Neptunia kwam deze vrij voor het doel en scoorde zodoende de tegentreffer. De Reest bleef liet zich door deze tegentreffer niet van de wijs brengen. Integendeel zelfs het lijkt er zelfs op dat de Reest eerst met de neus op de feiten moet worden gedrukt alvorens ze hun ware kwaliteit tonen. Het was Eelco Bakker die aangeven van Martijn Meijer de 1-1 liet aantekenen. Na een mislukte aanval van Neptunia zette de Reest gecontroleerd de teamaanval op en was het Martijn Meijer die op aangeven van Eelco Bakker de Reest op voorsprong hielp; 2-1. Neptunia werd op dit moment volledig op de pijnbank gelegd en had niets in te brengen op het spel van de Reest. In het slot van de eerste periode wist David Ijben uit een ogenschijnlijk kansloze positie een strafworp te versieren die door Martijn Meijer koelbloedig werd benut; 3-1.
Vanaf het begin van de tweede periode trok Neptunia feller van leer waardoor ze iets beter in de wedstrijd kwamen. Het fellere Neptunia dwong de Reest in verdedigend opzicht tot het maken van fouten waardoor ze de aansluitingstreffer wisten te forceren; 3-2. Even leek het erop dat de Reest was lamgeslagen door de tegentreffer van Neptunia. Maar het was William Bijker die met een prachtig afstandschot de keeper van Neptunia volledig verraste; 4-2. Van dit punt groeide de Reest weer in de wedstrijd en werd er goed samengespeeld. In tegenstelling tot de voorgaande wedstrijden waarin er met name vanuit de break werd gescoord was de teamaanval in deze wedstrijd het sterke wapenfeit van de Reest. In de punt van de aanval weten Eelco Bakker en Martijn Meijer elkaar blindelings te vinden en Martijn Meijer scoorde in de slotseconden de 5-2 op wederom aangeven van Eelco Bakker.
In de derde periode was de Reest heer en meester in bad Hesselingen. Neptunia werd niet meer gevaarlijk en begon uit wanhoop lukraak op goal te schieten, wat in alle gevallen makkelijke prooien waren voor keeper Martijn Schuring. De score van de periode werd weer geopend door Martijn Meijer die vrij doorkwam op de break en zodoende 6-2 liet aantekenen. David Ijben liet vervolgens zien hoe je moet scoren op de midvoorplaats en maakte grandioos af met een achterwaartse bal 7-2. De heren van de Reest lieten het hierbij in de derde periode, dit terwijl er genoeg kansen waren om ruimere voorsprong te nemen.
In de vierde periode was de Reest liet de Reest de teugels wat vieren waardoor er meer ruimte ontstond voor Neptunia. De zoneverdediging werd niet meer goed uitgevoerd wat Neptunia al gelegenheid gaf om vanaf de midvoorplaats de 7-3 te scoren. Nadat de Reest wederom op scherp was gezet werd er nog eenmaal flink gas gegeven.. Roelof Driessen kwam vrij door en kreeg de bal van Eelco Bakker perfect aangespeeld en scoorde met een fraaie duwstootbal de 8-3. Na grove charge van een speler van Neptunia kreeg de Reest eens strafworp toegewezen. Martijn Meijer had het vizier wederom scherp en schoot snoeihard de 9-3 binnen. Nadat de Reest een tegenaanval van Neptunia had gestopt stonden er nog 15 seconden op de klok. David Ijben sprintte zijn laatste adem uit zijn lijf en kwam vrijdoor waardoor hij in de allerlaatste seconden de eindstand wist te bepalen op 10-3. Door deze overwinning staat de Reest nog steeds bovenaan in de competitie, een prima prestatie waar niemand aan het begin had verwacht.

Afgelopen weekend moesten de waterpoloheren van de Reest in Delfzijl aantreden tegen de Eemsrobben. Voor de Reest een onbekende tegenstander omdat de Eemsrobben dit jaar voor het eerst actief is in de bondscompetitie. De tactiek van de Reest was erop gericht om terughoudend te spelen en te vertrouwen op de eigen verdediging. Vanuit deze situatie moest er ruimte ontstaan om het eigen vertrouwde aanvalsspel op te zetten. Door afwezigheid van David IJben mocht talent Gerrit Kaemingk zijn debuut maken in de hoofdmacht.

In de eerste periode lieten de waterpoloërs van de Reest zien dat ze vanaf het eerste fluitsignaal wel scherp en gedisciplineerd kunnen spelen. Door teruggetrokken en compact te verdedigen werd de Eemsrobben gedwongen om van afstand te schieten. De Eemsrobben liet daarbij wel zien dat ze niet voor niets zijn gepromoveerd naar de bondscompetitie. Een aantal keren werd de verdediging van de Reest ontregeld en ontstonden er zowaar wat kansen voor de thuisploeg. In de allereerste “teamaanval” werd midvoor Arjan Broekman in stelling gebracht die fraai zijn tegenstander opzij zette en zo de 1-0 liet aantekenen. De Reest bleef daarna gecontroleerd spelen en wist dat kansen vanzelf zouden komen. Aan het einde van de eerste periode bracht Martijn Meijer de tussentand op 2-0 waarna de heren konden rusten.
De tweede periode begon de Reest met hetzelfde spel als in de eerste. Het verschil was nu dat de Eemsrobben wel iets terug moest doen om nog enige aspiraties in deze wedstrijd waar te kunnen maken. Met een sterke verdediging zijn dit de momenten waar de geoliede machine van de Reest op volle toeren begint te draaien. Na een gekraakte aanval van de Eemsrobben was het Eelco Bakker die op contra vrij kwam en de 3-0 scoorde. De Eemsrobben liet het hoofd in deze fase van de wedstrijd nog niet hangen. Via hoge ballen waren ze in staat de dubbel gedekte midvoor toch aan te spelen. Voor Roelof Driesen was er geen andere mogelijkheid door aan de noodrem te trekken waardoor de Eemsrobben een strafworp kreeg en deze werd dan ook verzilverd. De Reest liet zich echter geen enkel moment van de wijs brengen door deze tegenslag. Door geconcentreerd te blijven spelen werd de voorsprong verder uitgebouwd. Door opnieuw een midvoor doelpunt van Arjan Broekman en twee fraaie acties van Martijn Meijer werd de eindstand in de tweede periode bepaald op 1-6.
In de derde periode gaf coach Bas Sorgdrager de opdracht om nog compacter te verdedigen waardoor de snelle mannen in de contra de wedstrijd definitief moesten beslissen. In eerste instantie leken de heren van de Reest deze opdracht goed uit te voeren. Via een aantal snelle breaks brachten, tweemaal Eelco Bakker en eenmaal Martijn Meijer, de Reest op een comfortabele en veilige 1-9 voorsprong. Met deze ruimte voorsprong was de concentratie bij de Reest ook weg. De Eemsrobben kreeg meer ruimte en deze buitenkans werd dan ook niet onbenut gelaten. Door twee treffers kort achter elkaar was de stand ineens 3-9 terwijl de Reest de mogelijkheden op een verdere voorsprong niet uitdrukte in cijfers. De Reest was hierna weer goed bij de les en zowel aanvallend als verdedigend was alles weer onder controle. Het was zowaar het jonge talent Gerrit Kaemingk die door een goede zwemactie een strafworp wist te versieren. Eelco Bakker liet zien hoe je met dit soort buitenkansjes omgaat en prikte de bal feilloos in de kruising; 3-10. Hierna scoorden beide ploegen ieder nog eenmaal waardoor er aan het einde van de derde periode een tussenstand van 4-11 op het scorebord stond. De laatste treffer van de Reest is er een om te in lijsten. In de slotseconden gooide Martijn van de Leest de bal hoog aan op Martijn Meijer die deze pass direct achterwaarts in het doel werkte.
In de laatste periode liet de Reest zien wie duidelijk de betere ploeg was in deze wedstrijd. Verdedigend werd er niks weggeven en aanvallend werden er legio kansen gecreëerd. Eemsrobben kreeg weliswaar nog een strafworp maar deze werd vakkundig gestopt door keeper Martijn Schuring. De laatste wapenfeiten kwamen wederom op naam van Eelco Bakker en Martijn Meijer die de eindstand bepaalde op een zeer verdienstelijke 3-14. Voor de Reest is dit een prima resultaat waardoor de ongeslagen status wordt gehandhaafd. In de komende wedstrijden komt het er echt op aan voor de waterpoloërs van de Reest want dan staan tegenstanders van een ander kaliber op het programma.

De oude mannen van de Reest, in de competitie spelend onder Heren 2 in de eerste klasse district, doen het goed. De competitiestart zit er op en er wachten nu speelvrije weekeinden om de krachten weer op te laden en op 3 november in Leeuwarden tegen één van de ORCA teams aan te treden.

Zaterdag de 14e oktober moest de ploeg onder leiding van Alfred Mulder en Hans Kollen naar Kollummerland, achterin Friesland. In een smal badje waar je nog bier uit flesjes geserveerd krijgt, lijkt het altijd moeilijk poloën voor een snel en technisch team als de oude mannen vormen. Het veel allemaal mee. Al vlot stond het 0-2, en de tegenstander PWC kreeg nauwelijks kansen. Opvallend was het eerste doelpunt van Marnix Barelds die hoog het water de bal laag in de hoek mikte.Opvallend, omdat hij enkele uren ervoor de Reest halve marathon had gelopen.
In de tweede periode liep de Reest uit naar een 1-7 stand halverwege. Het middenvoorspel werd vermeden omdat de Friese middenachter, getooid met sik en staart, het toch aardig deed. Door veel te bewegen kwamen er veel kansen. Alfred Mulder was lekker op dreef en scoorde diverse keren.
In de derde en vierde periode kon de Reest weinig meer gebeuren. De routiniers hielden het mooi rustig en bescheiden werd de voorsprong uitgebreid naar 4-13.
Voor de statistieken verwijzen we U naar de statistiekenparagraaf van deze site.